เรื่องเล่า กับหลวงตารูปหนึ่ง!!!

ช่วงนี้เรื่องพระๆ เยอะครับ
เลยอยากเล่าเรื่องหลวงตารูปหนึ่งให้ฟัง

ถ้าใครไม่รู้จักบุคคลในภาพ ก็คงนึกว่า
บุคคลท่านนี้ ก็คือหลวงตารูปหนึ่งธรรมดาๆอายุ90กว่าๆ

เกือบทุกครั้ง ที่ผมไปทำบุญที่วัดปากน้ำ กับที่บ้าน ตั้งแต่เด็ก ถ้ามาช่วยบ่ายๆเย็นๆ ก็จะพบเห็นหลวงตาท่านนี้หละครับ นั่งอยู่ตรงศาลาภายในวัด ดูญาติโยมมาทำบุญ ยายผมก็มักจะพาผมไปกราบ และถวายปัจจัย กราบเฉยๆไม่ถวายปัจจัย ท่านก็ไม่ว่าอะไร

ท่านคุยกับทุกคนที่เข้าไปพบท่านนั่นหละครับ คุยมากคุยน้อยแล้วแต่ว่ามีเรื่องให้คุย ทุกคนก็เข้าหาพระรูปนี้ได้หมด เข้าหาพบเจอได้ง่ายมาก ไม่ว่าจะจน จะรวย ก็มีเวลาเจอหลวงตารูปนี้เท่าๆกัน

บางวันถ้าช่วงที่ยังแข็งแรง ก็จะเดินสำรวจวัด ทักทายญาติโยม
บางวัน ท่านก็นั่งอยู่กับสุนัขของท่าน พาเดินเล่นบ้าง
แต่เนื่องจากว่าพักหลังท่านก็แก่ละ เลยต้องนั่งรถเข็น และเจ้าน้องหมานี่ละ ก็วิ่งตามรถเข็นท่านไป (แต่เสียดาย เจ้าหมาในภาพเสียชีวิตไปแล้ว)

ชีวิตของหลวงตารูปนี้ ดูเรียบง่าย ไม่โลดโผน จนไม่น่าเชื่อว่า "นี่คือว่าที่สมเด็จพระสังฆราช"

ด้วยการดำรงชีวิตที่เรียบง่าย และโคตรจะติดดิน ของหลวงตาองค์ ผมจึงแทบไม่เคยเห็นความ "อยาก" ในเรื่อง "ลาภ ยศ สรรเสริญ" ของหลวงตาองค์ แม้แต่เพียงนิดเดียว

แม้แต่ตำแหน่งสังฆราช ที่ท่านมีความชอบธรรม 100%ที่ควรจะได้มา ท่านก็ไม่เคยแสดงความ "อยาก" แม้แต่นิดเดียวว่า "ต้องเป็นฉัน"

สิ่งที่เห็นมากที่สุด กลับเป็น "ความเมตตา"

ในเรื่องความเมตตา หลวงตาองค์นี้ถือว่ามีความเมตตาที่สูงทีเดียว

คือคนด่า ใส่ร้าย หาเรื่องใส่หลวงตาองค์นี้ทุกวัน ซึ่งจริงๆท่านก็มีสิทธิ์ในการที่จะตอบโต้ในเรื่องที่มันไม่จริง

แต่สิ่งที่หลวงตาองค์นี้ทำคืออะไร ?
สิ่งที่หลวงตาองค์นี้ทำ ไม่ใช่นิ่งเฉยเพียงอย่างเดียว
ยังมีความเมตตาในความนิ่งเฉยนั้นอีกด้วย

"อย่าไปทำอะไร อย่าไปเอาเรื่องของ ปล่อยเขาพูดไป" นี่คือสิ่งที่ท่านบอกกับคนใกล้ตัว และลูกศิษย์อยู่เสมอ

ซึ่งถ้าเป็นผม หรือเราๆ ใครมาด่าแบบนี้ ไม่ยอมหรอก ฟ้องตายห่า เป็นคดีความแน่นอน

แต่เพราะความมีเมตตา
เมตตาในแบบฉบับที่คนอย่างเราๆก็ยังมีไม่ถึง

ผมเข้าใจคำว่า "เมตตาแก่สัตว์โลก" ก็จากความเมตตาของท่านนี่หละ ที่แสดงให้ผมเห็น จนเกิดความเข้าใจ

สิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมด
มันคือสิ่งที่ผมเห็น
และมันก็คือส่วนหนึ่งเท่านั้น

มีคนที่เห็นมากกว่านี้อีกเยอะแยะมากมาย
มีคนที่ได้รับความเมตตาจากหลวงตารูปนี้อีกมากมายมหาศาล
แต่ท่านก็ไม่เลือกที่จะโพธนาบอกใครๆ ว่าทำอะไรไปแล้วบ้าง?

ใครจะไปคิดครับ
ว่าหลวงตา ที่มีความเรียบง่ายและติดดินขนาดนี้
คือสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เป็นว่าที่ประมุขสงฆ์ วัย90ปี

และทุกวันนี้ ท่านก็ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิมจากที่ผมเห็นเวลาไปวัดปากน้ำครั้งแรก เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว ทุกประการ....

จาก...
เด็กที่ชอบไปปล่อยปลาที่วัดปากน้ำคนหนึ่ง

Cr นพเก้า คงสุวรรณ